Een plan op je bureaublad

Elke maand betaal ik voor verschillende AI-abonnementen, en dat is geen klein bedrag, want agenten doen een groot deel van mijn werk. Lang dacht ik dat dat de hele prijs was. Toen merkte ik dat ik met een tiental lopende projecten een eenvoudige vraag niet meer kon beantwoorden: waar ben ik vandaag mee bezig, en wat kan wachten tot morgen.

Het werk lag niet stil. Een agent antwoordt in een seconde en er is altijd een volgende stap, dus werkte ik zes uur zonder adempauze, met vijf projecten in mijn hoofd. De pauzes die het werk vroeger vanzelf had, waren weg: wachten op een build, op een collega, op morgen. Daarmee verdween ook de tijd waarin je een nachtje over een beslissing slaapt.

Geen kaartjes meer

Vroeger werd werk bijgehouden op een bord met kaartjes, in Trello of iets gelijkaardigs. Eén taak, één kaartje, één persoon die het verschuift als het af is. Dat had zin zolang een taak een dag of twee duurde.

Vandaag heeft een agent zo'n taak af terwijl ik het kaartje nog aan het schrijven ben. De kleine taken beheer ik zelf niet meer, dus een bord vol kaartjes zegt me niets. Wat voor mij overblijft, is groter dan een kaartje: in welke fase elk project zit, wat terugkomt, en welke beslissing ik heb genomen.

Wat terugkomt

Veel processen zijn niet eenmalig. De nieuwsbrief gaat elke donderdag de deur uit, de factuur op de dertigste, en rapporten en analyses moeten tot het einde gelezen worden voor er iets verdergaat. Dat is werk dat een agent niet in mijn plaats kan doen, omdat daar de beslissingen vallen.

Het is ook het werk dat als eerste wegvalt wanneer alles snel gaat. Niemand vraagt erom, en er is altijd iets nieuws dat je in de plaats kunt opstarten. AI versnelt het werk, maar niemand garandeert dat het niet ook het opstapelen van fouten versnelt.

Eén plan

Ik had één hoofdplan nodig boven alle tools: een paar grote blokken per project, de dingen die terugkomen, en niets kleiner dan dat. Het moest ook juist blijven zonder dat ik alles overtyp. Wanneer een agent een fase afrondt, of wanneer ik iets beslis, moet het plan op dat moment veranderen, niet wanneer ik eraan denk.

Geen enkele tool die ik probeerde, deed dat. Ofwel moest ik alles met de hand invoeren, zodat het plan al op de tweede dag achterliep op de werkelijkheid, ofwel was het nog een tabblad in de browser. En een plan dat je moet openen, open je na een tijd niet meer.

Daydeck

Daarom heb ik Daydeck gemaakt. Het is een Mac-app die het plan tekent als achtergrond van je bureaublad: één baan per project, een paar grote blokken per baan, één lijn voor vandaag. Je opent het niet, want het is er altijd, achter de iconen.

Daydeck is geen takenbeheerder en geen agenda. Er zijn geen vinkjes, geen subtaken en geen uren. Een blok heeft een naam van een paar woorden, bijvoorbeeld "Roko • beta", en duurt twee tot tien dagen. Alles wat kleiner is, blijft in de tools waarin het werk gebeurt.

Claude houdt het plan bij. Een connector laat Claude het plan lezen en blokken toevoegen en verschuiven, en hij werkt in Claude Desktop, Claude Code en Cursor, dus daar waar de agenten toch al werken. Op maandag zeg ik wat er veranderd is, Claude stelt de twee weken voor, zegt duidelijk wat niet past en schrijft het pas op als ik het bevestig. Op vrijdag zeg ik wat er verschoven is.

Er horen een paar regels bij, en die brengen de pauzes terug. Op één dag hebben hoogstens twee projecten een blok. Het weekend blijft leeg. Op vrijdag begint er niets, want vrijdag is om af te werken en na te denken. Als iets niet past, perst Claude het plan niet samen. Het zegt wat er moet verschuiven.

De app zelf gaat nooit online. Alles zit in één bestand op mijn Mac, zonder account en zonder cloud.

Wat het me opleverde

Daydeck helpt me niet om meer te doen. Het helpt me om de juiste hoeveelheid te doen, in de juiste volgorde. Ik vind het moeilijk om dat in een percentage uit te drukken, maar ik kan zeggen wat er veranderd is: ik hou me aan het plan, ik slaap soms een nachtje over een beslissing, de dingen die terugkomen gebeuren ook echt, en ik lees de analyses wanneer ze aan de beurt zijn. Het heeft me zenuwen, tijd en geld bespaard. Heel snel werd het een tool waar ik niet meer zonder zou willen werken.

Ik heb het bijgeschaafd terwijl ik mijn eigen probleem oploste, en besloot toen dat ook anderen het konden gebruiken. Sinds juni staat het in de Mac App Store. Het is gratis voor twee projecten, voor altijd. Onbeperkt projecten kost eenmalig € 14,99, zonder abonnement.

• Daydeck: daydeck.krnic.be
• Hoe het werkt met Claude: daydeck.krnic.be/claude
• Downloaden: Mac App Store

Elke maand gaat er nog altijd hetzelfde bedrag naar AI-abonnementen. Het verschil is dat ik nu weet waar ik vandaag mee bezig ben en wat wacht. Als ook bij jou de agenten sneller werken dan je kunt volgen, wie beslist er dan wat deze week niet moet beginnen?